- баҳр
- I[بحر]а. дарёи бузурги шӯр, дарёе, ки бо як қисмаш ба уқёнус пайванд буда, қисми дигарашро хушкӣ иҳота кардааст: баҳри Хазар, баҳри Миёназамин…; баҳри муҳит уқёнус; баҳру бар а) об ва хушкӣ; б) маҷ. олам, дунё, ҷаҳон2. адш. гурӯҳи вазни шеър дар арӯз, ки иборат аз 19-то аст: баҳри ҳазаҷ, баҳри раҷаз, баҳри рамал, баҳри мутақориб ва ғ.◊ баҳри дили касеро кушодан касеро аз ғаму ғусса раҳонидан, фараҳманд кардан, табъи касеро хуш карданII[بهر]:баҳри… барои… ба ҷиҳати…; аз баҳри аз барои…◊ аз баҳри чизе (касе) гузаштан (баромадан) аз чизе ё касе даст кашидан, сарфи назар кардан, чизе ё касеро тарк намуданIII[بهر]ниг. баҳра
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.